Geneza „Ludzi bezdomnych” ostatnidzwonek.pl
      Ludzie bezdomni | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczenieopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Ludzie bezdomni

Geneza „Ludzi bezdomnych”

Powieść została opublikowana w grudniu 1899 roku (z datą 1990) w Warszawie. Drugie wydanie ukazało się wiosną 1900 roku, trzecie rok później, a czwarte w 1906 roku. [sr]Ukazanie się „Ludzi bezdomnych” wywołało ogromne zainteresowanie czytelników, które jest porównywalne z opublikowaniem przez Stanisława Wyspiańskiego „Wesela”.[/sr] Jej autor otrzymywał za kolejne wydania bardzo wysokie honoraria (tak wysokie wynagrodzenie było w tamtym czasie rzadkością). Danuta Polańczyk tak opisuje czas opublikowania powieści: „Odbierano ją jako formę dyskusji z hasłami pozytywistów i postawą romantyczną, jako manifest ideowy poglądów pisarza, zauważono nowatorstwo formy i kojarzono pewne treści z biografią autora”.

Gdy tylko „Ludzie bezdomni” trafili w ręce czytelników, ci od razu zachwycili się losami Tomasza Judyma i Joasi Podborskiej. Polańczyk upatruje przyczyny ogromnego powodzenia powieści w dwóch walorach tekstu: „(…) przedstawiał on życie w całej złożoności, ujmując je w sposób atrakcyjny pod względem artystycznym (nowatorstwo odpowiadające gustom epoki: sięganie do technik impresjonistycznych, symbolizm, ale i realizm pomieszany z naturalizmem)”.
Ludzi urzekł także fakt, iż autor umiejscowił akcję w realnych, istniejących naprawdę miejscach, które mogli w każdej chwili odwiedzić (i poczuć się tym samym jak spacerujący Krochmalną czy Ciepłą Judym). Cisy tak naprawdę były bardzo wierną kopią Nałęczowa, a mieszkający tam ludzie, kłócący się o zagospodarowanie podmokłych terenów – to jego znajomi z miasteczka, do którego przybył jako młody pisarz, by uczyć trzy córki właściciela tamtejszego dużego majątku (inżyniera Michała Górskiego). [zr]Podobnego zabiegu użył Bolesław Prus, którego „Lalka” mogła być przewodnikiem turystycznym po dziewiętnastowiecznej Warszawie.[/zr]

Na kartach powieści badacze literatury współcześni pisarzowi odnaleźli literackie kreacje prawdziwych osób, ponieważ Żeromski czerpał z każdego momentu życia inspiracje do swych dzieł. Oprócz postaci wzorowanych na jego znajomych, a nawet małżonce (na podstawie jej cech autor stworzył Joannę Podborską), pisarz w części dotyczącej pracy Judyma w Zagłębiu, przemycił obserwacje poczynione w Dąbrowie Górniczej, gdzie udało mu się „zwiedzić kopalnie, fabryki, piece martenowskie w miejscowości Huta Bankowa”.


Żeromski długo przygotowywał się do napisania powieści, pieczołowicie zbierał materiały dotyczące noclegowni dla bezdomnych, obserwował życie tak zwanej warszawskiej filantropii, prosił paryskich przyjaciół o informacje o tamtejszym stanie higieny wśród najniższych warstw. Wiadomo, że już rok przed wydaniem dzieła zajmował się zbieraniem materiałów, a ostateczny kształt nadawał mu w Zakopanem. Chciał, by książka była dostosowana do wymagań czytelników. Dlatego też, co jakiś czas, wysyłał rękopis do drukarni, by pracujący tam ludzie obiektywnie informowali o swych zastrzeżeniach do powstającego dzieła.

Oto opinia Artura Hutnikiewicza o powieści: „(…) Mógł zatem Żeromski błądzić, kiedy obarczał swych bohaterów – i to nie tylko w «Bezdomnych» - nadludzkim zaiste ciężarem i odpowiedzialnością, mógł mylić się, traktując zbyt indywidualistycznie i utopijnie zagadnienia społeczne, a jednak mimo to możemy sobie wyobrazić powieść o doktorze Judymie napisaną poprawnie i przekonująco. Tylko nie byłaby to powieść społeczna, lecz raczej psychologiczne studium samouświadomienia ideowego jednostki, jakaś historia człowieka dopracowującego się w walce z samy sobą własnej postawy wobec zagadnień życia zbiorowego”, zamieszczona w czasopiśmie „Dziś i Jutro”.



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Szybki test:

Cisy tak naprawdę były bardzo wierną kopią:
a) Nieborowa
b) Nałęczowa
c) Kalisza
d) istniejącej wsi Cisowiec
Rozwiązanie

Powieść "Ludzie bezdomni" została opublikowana z datą:
a) 1898
b) 1900
c) 1903
d) 1899
Rozwiązanie

Żeromski ostateczny kształt "Ludziom bezdomnym" nadawał w:
a) Zakopanem
b) Nałęczowie
c) Warszawie
d) Paryżu
Rozwiązanie

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Ludzie bezdomni” - streszczenie szczegółowe
„Ludzie bezdomni” - streszczenie w pigułce
Geneza „Ludzi bezdomnych”
Obraz społeczeństwa polskiego w „Ludziach bezdomnych”
Czas i miejsce akcji „Ludzi bezdomnych”
Interpretacja tytułowej bezdomności w „Ludziach bezdomnych”
Symbolizm w „Ludziach bezdomnych”
Plan wydarzeń „Ludzi bezdomnych”
Biografia Stefana Żeromskiego
Etos chrześcijański, czyli motywy religijne w „Ludziach bezdomnych”
Cechy powieści modernistycznej na podstawie „Ludzi bezdomnych”
Kalendarium twórczości Żeromskiego
Filozofia w „Ludziach bezdomnych” Stefana Żeromskiego
Historia miłości Tomasza i Joasi
Naturalizm w „Ludziach bezdomnych”
Impresjonizm w „Ludziach bezdomnych”
Polityka w „Ludziach bezdomnych”
Najważniejsze cytaty z „Ludzi bezdomnych”
Bibliografia




Bohaterowie
Tomasz Judym – charakterystyka szczegółowa
„Rozdarta sosna” - subiektywna ocena wyboru Judyma
Charakterystyka pozostałych bohaterów „Ludzi bezdomnych”
Joanna Podborska - charakterystyka szczegółowa





Tagi:
• Żeromski biografia • Życiorys Żeromskiego • Judym charakterystyka • Charakterystyka Judyma • Ludzie bezdomni Stefana Żeromskiego • Stefan Żeromski - Ludzie bezdomni • Ludzie bezdomni plan wydarzeń • Charakterystyka Joanny Podborskiej • Ludzie bezdomni charakterystyka bohaterów • Warstwy społeczne w ludziach bezdomnych • Ludzie bezdomni Stefan Żeromski • Streszczenie Ludzi bezdomnych • Tomasz Judym • Doktor Judym • Ludzie bezdomni jako powieść modernistyczna • Symbole w Ludziach bezdomnych • Ludzie bezdomni - interpretacja tytułu • Znaczenie tytułu - Ludzie bezdomni • Różne wymiary bezdomności w Ludziach bezdomnych • Tomasz Judym jako romantyk realizmu, chybiony pozytywista i Hamlet dzisiejszy